بارور شد نطفه ی عشق ،

در همآغوشی لذت بار شب رويا و شب برفی انتظار !

در فضای عميق ترين ناله های شهوت آلود نياز !

ميان نهان ترين جايگاه بطن يك حباب !

بر تن حرير سپيد اشتياق !

 

چرا كسی به جنينی كه نابينا بود ، نيانديشيد ؟ چرا ؟

 

كدام پنجره ؟

            كدام نور ؟

                   كدام روشنی ؟

                                  كدام شور ؟

 

شب های بی قراری !

تب آتشين وسعتی لامكان !

موسيقی آرام بخش گهواره ی زمان !

عادت به دست هايی كه بوی محبت می داد ...

 

سايه ای بود ، شايد !

                 بهانه ای ساده !

پيچكی سبز ، روی ساقه های خشك بی مهری !

عاقبت زرد شد در خزان باغچه های تكيده ی پشيماني !

 

كدام عشق ؟

       كدام محبت ؟

                  كدام تقديس ؟

                            كدام صداقت ؟

 

من ايستاده ام ،

در قلب مدار اين اصوات الهام بخش پوچ !

      من از تصور غربت اين همه " دست " ، می ترسم !

                   از تصور غربت اين همه " دست " ، می ترسم !

                         از تصور غربت اين همه " دست " ، می ترسم !!!

 

/ 2 نظر / 7 بازدید
sina

سلام....وبلاگ زيبايی داری اميدوارم موفق باشی....منتظر پيام های سبزتون هستم.

parastoo

خيلی قشنگ بود افرين دختر بابا . دوباره بهم سر بزن منتظرم. به قول خودت بای